Дойде моментът да порасна...Здравейте!Исках някъде да изразя мислите си и намерих най-подходящото място за това.Много съм щастлива,че Ви има и тук мога да споделя това,което ме измъчва.Започвам...
В момента съм щастливо омъжена и имам малко момченце на 6 месеца.Съпругът ми е човек,който не мога да опиша,защото всичките хубави думи,за които се сещам няма да ми стигнат.Ще кажете дотук добре,къде е проблемът?!Ами проблемът е в мен.Не можех да се примиря с това,че той в по-голямата част от времето си е на работа и ми липсва страшно много!И така започнах да се цупя при честите откази да излезем на разходка,за да се видим.А той е толкова уморен след дългия работен ден,понеже работата му е тежка и физическа,и не му е до разходки след това.Прави усилия заради мен,но аз постъпих доста егоистично.Понеже искам по-често да се виждаме,не ми е достатъчно вечер пред телевизора и 15 минути сутрин преди да излезе за работа.Просто много го обичам и искам по-често да сме заедно.Дори събота и неделя често е на работа и пак не става.И така един ден се спречкахме и то по моя вина.Исках просто да излезем,дори измислих вариянт,който да ни устройва и двамата,но той беше много уморен и аз излазох сама.Чувствах се пренебрегната и сама с детето,но много мислих и стигнах до извод,който според мен е правилен.Този човек се труди за нас толкова много,нищо не иска за себе си,иска просто нищо да не ни липсва,да сме добре и като отида до магазина да не се чудя кое е по-важно,за да спестя някой лев.А аз с целия си егоизъм му се накарах едно хубаво и накрая само усложних нещата.Просто трябваше да проумея,че не може вечно да е залепен за мен и да ме дондурка като малко дете.Не казвам,че не се виждаме и не излизаме изобщо,но се случва по-рядко.
И сега се замислих,че ако сме постоянно заедно ще си омръзнем,ще се караме по-често и проблемите ще валят един след друг.Затова искам да кажа на всички,които се чувстват като мен,преодолейте го и бъдете по-разумни,защото иначе рискувате много.Може с поведението си да отдалечите партньора си и така да съжалямате за нещо,което е можело да се избегне.
Сега при мен нещата са идеални,успях да преодолея себе си и съпругът ми е по-спокоен,защото скандалите в къщи са по-редки и напрежението изчезна.Поне в къщи да му е спокойно!Дори започна да ме глези повече,може би защото осъзнах грешката си!
Ако някой желае съвет или просто иска да сподели нещо с мен ето къде може да ми пише,ще отговора с най-голямо удоволствие:maza1985@abv.bg,казвам се Диана.05.08.2008. 09:05 |
|
Напиши коментар